Legenda o gromadce braci

Zostanie moim bratem; choćby z gminu

Pochodził, dzień ten nada mu szlachectwo

(dramat „Henryk V”, przeł. Stanisław Barańczak)

Jak tu nie wierzyć geniuszowi wysyłającemu w bój 12 tys. Anglików przeciw 60 tys. Francuzów? Szekspir utrwalił też w angielskiej pamięci zbiorowej przesadzony wymiar strat – 10 tys. Francuzów i... 25 (dosłownie „five and twenty”!) żołnierzy angielskich. Kontrast był tak wielki, że kręcący w 1944 roku słynną filmową wersję „Henryka V” Laurence Olivier dodał słowo „score”, co podniosło liczbę poległych do 500, zbliżając ją do dzisiejszych szacunków. Szacunków, nie znamy bowiem dokładnej liczby walczących, poległych czy wziętych do niewoli. Zresztą sam przebieg batalii budzi do dziś spory i wątpliwości.

O ile liczebność Anglików nie wywołuje większych kontrowersji (badacze utrzymujący, że Henryk nie otrzymał posiłków, szacowali jego siły na ponad 6 tys., inni podnosili je do 7,5, a nawet 9 tys.), o tyle prawdziwą kością niezgody jest liczba Francuzów. Badająca francuskie źródła Anne Curry, która w 2005 roku opublikowała książkę „Agincourt, A New History”, zerwała z legendą podważoną już przez Francuza Philippe Contamine’a. Doliczyła się bowiem tylko 12 tys. zbrojnych, do których można ewentualnie dodać pewną liczbę zmobilizowanego pospólstwa (to ono napadło na angielski obóz). Daleko nam jednak od proporcji 1:4 (a w liczbach najczęściej 6 tys. przeciw 20 – 30 tys.) podtrzymywanej przez większość brytyjskich historyków.