Instytut Pileckiego upamiętni Polaków powieszonych za pomoc Żydom

Na przełomie 1942 i 1943 r. rodzina Ambroziaków udzielała pomocy m.in. dwóm młodym Żydom przedstawiającym się jako Ignac i Julek. W październiku 1943 r. do Ambroziaków przyjechała żandarmeria oraz gestapo. Szukali ukrywających się. Podczas rewizji nikogo nie znaleziono, rodzina została pobita, a Ignacego przewieziono też do Pomiechówka. Niemcy szukali także ukrywających się Żydów u Władysława Muchowskiego. Choć nikogo nie znaleźli, też wywieźli go do więzienia.

Pod koniec października 1943 r. Niemcy zorganizowali odprawę sołtysów z gmin, z których pochodzili aresztowani. Zapowiedzieli, że 21 listopada przedstawiciele poszczególnych wsi mają stawić się na skraju lasu między Złotopolicami a Kamienicą-Wygodą, ponieważ odbędzie się tam egzekucja Polaków, którzy ukrywali Żydów. Tego dnia gestapo wraz z żandarmerią przywiozło z Pomiechówka siedmiu skazanych: Stefana Trzcińskiego, Ignacego Ambroziaka, Władysława Muchowskiego, Symchę Frosta, a także nieznanego z imienia i nazwiska Żyda i dwóch Polaków (mogli to być Stefan Dubracki i Jan Wójcik, jednak nie udało się potwierdzić ich personaliów – dodaje Instytut Pileckiego). Żydów powieszono za rzekome napady, a Polaków za ukrywanie i pomoc udzieloną Żydom. Nieznane są okoliczności śmierci Stanisławy Trzcińskiej, która z więzienia w Pomiechówku miała trafić do obozu koncentracyjnego, jednak podczas transportu została zabrana przez Niemców na stacji w Modlinie. Prawdopodobnie tam została zamordowana.

W 1991 r. jerozolimski Instytut Jad Waszem odznaczył tytułem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata Ignacego Ambroziaka i jego żonę Rozalię, Stanisławę Trzcińską oraz jej synów: Stefana i Jana, a także Władysława Muchowskiego.