Na przełomie VI i V wieku p.n.e. prymat wśród państw leżących w dolinie Gangesu zdobyło królestwo Magadha. Król Bimbisara (ok. 543 – 493/491 p.n.e.) podbił położone nad dolnym Gangesem królestwo Anga.
Ekspansję kontynuował jego syn Adźataśatru (493/491 – 461/459 p.n.e.). W tym czasie na urodzajnych polach delty Gangesu szybko rozwijało się rolnictwo oraz handel rzeczny i morski. Eksploatacja bogatych złóż rudy żelaza zapewniła królestwu Magadha przewagę technologiczną nad sąsiadami.
V wiek p.n.e. przyniósł w Europie Zachodniej schyłek kultury halsztadzkiej i narodziny kultury lateńskiej, związanej z osadnictwem ludności celtyckiej.
Upowszechnia się wówczas obróbka żelaza i użycie żelaznych narzędzi, szczególnie w rolnictwie i wojskowości (narzędzia kowalskie, radło, żarno obrotowe, miecz). Ceramika z reguły jest jeszcze wytwarzana ręcznie, ale od przełomu V i IV wieku p.n.e. coraz częściej produkuje się ją za pomocą koła garncarskiego, co jest efektem kontaktów z greckim kręgiem kulturowym.
Na początku V wieku p.n.e. rozpoczyna się ekspansja ludności Pomorza nadwiślańskiego na południe.
