Reklama
Rozwiń
Reklama

„Wielkie strategie wojskowe”: Dynastyczne potęgi w Europie

Analizując XVIII wiek, warto zacząć od okresu, gdy w świecie zachodnim narodziła się formalna terminologia dotycząca strategii. Pozwoli nam to zrozumieć historyczne tło zmian, które dokonały się z nastaniem rewolucji francuskiej, oraz analiz Jominiego i Clausewitza z XIX w.
Wielkie strategie wojskowe

Wielkie strategie wojskowe

Foto: mat.pras.

Fragment książki Jeremy’ego Blacka „Wielkie strategie wojskowe” (przekł. Mateusz Gwóźdź), która ukazała się nakładem wydawnictwa RM. Tytuł i śródtytuły pochodzą od redakcji.

Podobnie jak w innych okresach historycznych, wartości kulturowe odgrywały istotną rolę w procesie formułowania i wprowadzania strategii. Najogólniej rzecz biorąc, ta prawidłowość ma zastosowanie w świecie rywalizujących ze sobą religii, w którym tolerancja jest postrzegana jako słabość, a wojny – lub przynajmniej konflikty – religijne uchodzą za konieczne. Wzajemna wrogość była głęboko zakorzeniona. Rywalizację między dynastiami (bez względu na to, czy mowa o Habsburgach i Burbonach czy o Osmanach i Safawidach) należy odczytywać w kontekście kulturowym ze względu na dalekosiężną dynamikę prestiżu i kontroli terytorialnej, które wchodziły w skład kalkulacji dynastycznych.

Pozostało jeszcze 91% artykułu

-50% na pakiet subskrypcji RP.PL z NYT!

Skorzystaj z wiosennej promocji i ciesz się dwoma dostępami do najbardziej zaufanych źródeł informacji.

Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.

Kliknij i przejdź do szczegółów

Reklama
Promowane treści
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama
Reklama