Był krewnym generała Józefa Bielaka walczącego w powstaniu kościuszkowskim i synem carskiego oficera, który po zakończeniu służby wyjechał wraz z rodziną do Turcji. Po śmieci ojca Aleksander Sulkiewicz wrócił w rodzinne strony, na Suwalszczyznę.
Jako członek II Proletariatu w 1892 r. wziął udział w zjeździe paryskim polskich socjalistów, a potem w naradzie działaczy pod Wilnem uznanym za I zjazd PPS. Kilkakrotnie był członkiem Centralnego Komitetu Robotniczego PPS i PPS Frakcji Rewolucyjnej.
Pracował w granicznych rosyjskich urzędach celnych we Władysławowie i Wierzbołowie, dzięki czemu odegrał ogromną rolę w przerzucie nielegalnych wydawnictw socjalistycznych, tak zwanej bibuły, z Zachodu na Litwę i do Królestwa, a także maszyny drukarskiej, na której w Lipniszkach niedaleko Wilna wydrukowano w 1894 roku pierwszy numer „Robotnika”. Był organizatorem ucieczki symulującego chorobę umysłową Józefa Piłsudskiego ze szpitala psychiatrycznego w Petersburgu (1901 rok) i razem z nim, ubranym w mundur rosyjskiego celnika, opuścił Rosję.
W chwili rozłamu w PPS opowiedział się za orientacją niepodległościową. Podczas I wojny światowej, mając już 49 lat, wstąpił do Legionów i poległ w 1916 roku jako sierżant I Brygady w walkach na Wołyniu. Pochowany w Warszawie, na cmentarzu wojskowym.
[ramka][srodtytul]Aby w Sulejówku było muzeum...[/srodtytul]
