Wymyślona przez indyjskich mędrców gra w szachy w swojej oryginalnej wschodniej postaci nie posiada ani jednej figury symbolizującą płeć żeńską. Kiedy jednak gra ta dotarła do Europy, drugiej najważniejszej figurze po królu nadano cechy kobiece. W Polsce tę figurę nazwaliśmy co prawda „hetmanem”, bo jest kluczowa w całej rozgrywce szachowej, ale w Europie zachodniej już od średniowiecza nazywano ją „damą” lub „królową”. W tej nazwie kryło się pewne ukryte przesłanie. Nie chodziło jedynie o to, że królowa zawsze stoi wiernie u boku swojego królewskiego małżonka, ale przede wszystkim dlatego, że ma potężny zakulisowy wpływ na władzę, a czasami sama stanowi jednoosobowe centrum dowodzenia. Nadanie najpotężniejszej figurze na szachownicy miana „damy” lub „królowej” wynikało z codziennego doświadczenia życia dworskiego. W XV i XVI wieku koronowane kobiety miały ogromną władzę i nikt nie kwestionował ich monarszych prerogatyw. Od koronacji Izabeli Kastylijskiej w 1474 roku aż do nocy świętego Bartłomieja w 1572 roku Europą władały potężne królowe.