Sułtan Sulejman, syn Selima Okrutnego, jest uznawany zarówno przez historyków tureckich, jak i zachodnich, za największego monarchę w historii Imperium Otomańskiego. Poddani nadali mu arabski przydomek Kanuni, ponieważ był nie tylko znakomitym wodzem, ale przede wszystkim wielkim prawodawcą, który dokonał reformy administracji publicznej, finansów i restrukturyzacji armii. Sulejman był także utalentowanym poetą (pisał wiersze pod pseudonimem Muhibbi) oraz mecenasem sztuki. Z tego powodu nosi także inny przydomek – Wspaniały. Wielbiony przez Turków był jednocześnie najbardziej znienawidzoną osobą w XVI-wiecznej Europie. Jego imię budziło trwogę zarówno na dworach królewskich, w pałacach biskupich, klasztorach, jak i w skromnych chłopskich chatach.