Czytaj dalej już od 9,90 zł (zamiast 39 zł)
Dostęp do treści RP.PL w serwisie i aplikacji:
- codzienne wiadomości, wartościowe komentarze i opinie na serwisie
- pogłębione reportaże i publicystyka w Plusie Minusie
Nagła śmierć ostatnich książąt i koniec niezależnego Mazowsza. Co naprawdę wydarzyło się 500 lat temu
500 lat temu, 10 września 1526 r., na sejmie w Warszawie mazowieccy możnowładcy, szlachta oraz wszystkie stany wspólnie złożyli przysięgę wierności królowi Zygmuntowi I Staremu. Oto po niemal 400 latach niezależności dumne, odrębne i władane przez najstarszą polską dynastię państwo mazowieckie zostało inkorporowane do Korony Królestwa Polskiego (oficjalnie proces ten zakończył się w grudniu 1529 r.). Na lekcjach historii nie uczymy się, czym była ta zapomniana dziś, surowa i niezależna monarchia.
Księstwo Mazowieckie wyodrębniło się na mocy testamentu Bolesława III Krzywoustego, a jego pierwszym samodzielnym władcą był Bolesław IV Kędzierzawy (L). Odrębność państwową tej dzielnicy umocnił Konrad I Mazowiecki (P), który panował na Mazowszu w latach 1200–1247
Reklama
A przecież Księstwo Mazowieckie nie było jedynie jedną z polskich dzielnic. Było suwerennym organizmem politycznym z własnym prawem, własną monetą, własną dyplomacją i – co najważniejsze – własną linią dynastyczną władców. Kiedy w XII w. rozpadł się testamentalny ład wymyślony przez Bolesława Krzywoustego, Piastowie mazowieccy poszli własną ścieżką. Od Bolesława IV Kędzierzawego, przez Janusza I Starszego, aż po ostatniego księcia – Janusza III, panowie na Warszawie, Czersku, Płocku i Sochaczewie zachowywali pełnię suwerennej władzy monarszej. Byli udzielnymi książętami, którzy prowadzili własną politykę zagraniczną, lawirując między Zakonem Krzyżackim, Litwą a Krakowem. Ich centralną siedzibą była potężna ceglana warownia w Czersku górująca nad zakolami Wisły. Później rolę tę przejął Zamek Książąt Mazowieckich w Warszawie. Władali twardą ręką nad ziemią trudną: pokrytą do XVI w. nieprzebytymi puszczami, narażoną na ciągłe najazdy Litwinów, Jaćwingów czy Tatarów. To ukształtowało tutejszą drobną, ale niezwykle waleczną szlachtę rycerską.
Reklama
Reklama
