Poszukiwania prowadzone przez zespół Biura Poszukiwań i Identyfikacji IPN na Cmentarzu Jeruzalem dotyczą sześciu ofiar niemieckiego totalitaryzmu, które zmarły między 1942 a 1944 r. w raciborskim więzieniu, w tzw. Polenlagrze nr 75 na terenie dawnej strzelnicy oraz w obozie w dzielnicy Brzezie.
– Odkryto szczątki czterech osób. Według wstępnej opinii antropologicznej mogą one należeć do trzech kobiet i jednego nastoletniego chłopca. Zostaną one poddane dalszym oględzinom antropologicznym i próbie identyfikacji genetycznej – poinformowała we wtorek 7 lipca Monika Kobylańska, rzeczniczka oddziału Instytutu Pamięci Narodowej w Katowicach.
Czytaj więcej
W domu Hermanna Göringa na terenie Wilczego Szańca, gdzie dwa lata temu odnaleziono szkielety ludzi, w tym dzieci, ruszyły badania archeologiczne....
Czym były Polenlagry utworzone w czasie II wojny światowej na Górnym Śląsku? IPN wyjaśnia
Na terenie Górnego Śląska w czasie II wojny światowej utworzono 28 tzw. Polenlagrów, czyli obozów dla Polaków. Przetrzymywano w nich ok. 30 tys. osób, m.in. wysiedlonych z Żywiecczyzny lub aresztowanych za działalność w ruchu oporu w Zagłębiu Dąbrowskim. Tzw. Polenlagry utworzono na terenach zamieszkiwanych przez ludność niemiecką lub czeską. Mieszkańców informowano, że przetrzymywani są w nich przestępcy.
– W obozach panowały bardzo złe warunki sanitarne, ciasnota, zimno i wszechobecny głód – opisała Kobylańska. Dodała, że więźniów wykorzystywano do pracy na rzecz gospodarki III Rzeszy. Wielu z nich nie przeżyło. Ok. 40 proc. osadzonych w tzw. Polenlagrze na terenie dawnej strzelnicy w Raciborzu stanowiły dzieci.
Rzeczniczka oddziału IPN w Katowicach podkreśliła, że działalność podporządkowanej SS organizacji Volksdeutsche Mittelstelle – administrującej siecią tzw. Polenlagrów – po II wojnie światowej uznano za zbrodnię przeciwko ludzkości.
