Andrzej Poczobut gościł w Muzeum Powstania Warszawskiego 19 maja. Uwolnionemu niedawno więźniowi reżimu Aleksandra Łukaszenki i Kawalerowi Orderu Orła Białego w trakcie wizyty towarzyszyła żona Oksana oraz Mikołaj Falkowski, pełniący funkcję Prezesa Zarządu Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie” im. Jana Olszewskiego.

Delegację po historycznej ekspozycji oprowadzili osobiście dyrektor placówki Jan Ołdakowski oraz jego zastępcy – Paweł Ukielski i Dariusz Gawin. Podczas przejścia ścieżki edukacyjnej szczególną uwagę gości skierowano na pamiątki dokumentujące opór i działania struktur Armii Krajowej na Grodzieńszczyźnie, z której pochodzi dziennikarz. „Dziękuję za możliwość dotknięcia naszej polskiej historii” – napisał Andrzej Poczobut w pamiątkowej księdze gości muzeum.

Czytaj więcej

Trump o uwolnieniu Andrzeja Poczobuta. „Efekt wysiłków moich i Karola Nawrockiego”

Kresowe ślady na ekspozycji stałej i czasowej

Poczobutowi pokazano konkretne obiekty i eksponaty, powiązane z historią ziem wschodnich II Rzeczypospolitej. W segmencie dedykowanym Akcji „Burza” kluczowym punktem był dębowy krzyż pochodzący z pierwotnego grobu ppłk. Jana Wojciecha Kiwerskiego „Oliwy”, dowódcy 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK, który poległ w lasach mosurskich w kwietniu 1944 roku. W listopadzie 1989 roku dawni podwładni dokonali ekshumacji jego szczątków, które ostatecznie spoczęły na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Sam krzyż, najpierw z rąk prywatnych trafił do Strażnicy Granicznej nad Bugiem, a w maju 2005 roku stał się częścią zbiorów MPW.

Andrzej Poczobut w Muzeum Powstania Warszawskiego

Andrzej Poczobut w Muzeum Powstania Warszawskiego

Foto: Michał Zajączkowski / Muzeum Powstania Warszawskiego

Kolejnym punktem była ekspozycja poświęcona Grupie AK „Kampinos”, gdzie zdeponowano materiały biograficzne mjr. Adolfa Pilcha „Doliny”, dowodzącego Zgrupowaniem Stołpecko-Nalibockim AK. Z kolei na wystawie czasowej zatytułowanej „Najlepsi. Cichociemni. GROM” przedstawiono sylwetki trzech innych oficerów:

• Ppłk. Macieja Kalenkiewicza „Kotwicza” – Cichociemnego, współtwórcy systemów łączności z okupowanym krajem i planów powstania powszechnego, który zginął w sierpniu 1944 roku w bitwie z wojskami sowieckimi pod Surkontami.

• Por. Jana Piwnika „Ponurego” – legendarnego dowódcy świętokrzyskiego i kresowego, poległego w czerwcu 1944 roku podczas ataku na niemiecki punkt oporu w Bohdanach.

• Kpt. Bolesława Kontryma „Żmudzina” – oficera formacji „Wachlarz” i uczestnika Powstania Warszawskiego, którego komunistyczny aparat bezpieczeństwa stracił w 1953 roku w więzieniu mokotowskim (jego szczątki zidentyfikowano w 2014 roku na tzw. Łączce). W gablotach zaprezentowano m.in. jego beret.

Czytaj więcej

Andrzej Poczobut tłumaczy „Rzeczpospolitej”, dlaczego nie wyjechał z Białorusi w 2021 roku

Andrzej Poczobut. Dziennikarz i więzień sumienia

Andrzej Poczobut to znany polsko-białoruski dziennikarz, publicysta i prawnik, który od lat aktywnie działa na rzecz mniejszości polskiej na Wschodzie. Był wieloletnim członkiem Rady Naczelnej Związku Polaków na Białorusi. W swojej pracy zawodowej Poczobut koncentrował się na opisywaniu losów wojennych Polaków oraz operacji partyzanckich Armii Krajowej na terenach dzisiejszej Białorusi.

Z powodu swojej niezależnej postawy i krytyki reżimu Aleksandra Łukaszenki spędził łącznie 7 lat w koloniach karnych o zaostrzonym rygorze. Dziennikarz konsekwentnie odmawiał przyznania się do winy i podpisania prośby o ułaskawienie, stając się prawdopodobnie ostatnią osobą w byłym bloku wschodnim skazaną na ciężkie więzienie za kultywowanie pamięci o Armii Krajowej, co współczesna białoruska propaganda ściga na mocy poststalinowskich przepisów prawnych.