Proces kształtowania kobiety doby socjalizmu rozpoczął się tuż po II wojnie światowej, gdy narzucona przez radzieckiego okupanta komunistyczna ideologia szukała metod wypracowania nowego modelu „idealnego” społeczeństwa. Dla władzy ludowej od początku było jasne, że powrót do przedwojennych struktur społecznych, w których zarobkowo pracowały jedynie kobiety zmuszone do tego przez sytuację materialną, nie jest możliwy. Wojna, podczas której po raz pierwszy w historii kobiety wystąpiły z bronią w ręku w charakterze żołnierzy, na zawsze i nieodwracalnie zmieniła sposób postrzegania potencjału płci żeńskiej w społeczeństwie. W dodatku zrujnowany kraj rozpaczliwie potrzebował do swojej odbudowy każdej pary rąk – bez względu na płeć. Ponadto nie bez znaczenia pozostawał oczywisty fakt, że tuż po wojnie kobiet było po prostu więcej.