-50% na pakiet subskrypcji RP.PL z NYT!
Skorzystaj z wiosennej promocji i ciesz się dwoma dostępami do najbardziej zaufanych źródeł informacji.
Promocja dotyczy rocznej subskrypcji pakietu RP.PL z The New York Times.
Kliknij i przejdź do szczegółów
Reklama
Leonardo da Vinci i Michał Anioł: Światło geniuszu, mrok rywalizacji
Obaj wznoszą się na artystyczne wyżyny, by stworzyć coś, co na wieczność zapisze się w historii sztuki: dwa arcydzieła! Są całkowicie od siebie różne, chodzi bowiem o „Ostatnią wieczerzę” i „Pietę”.
„Ostatnia wieczerza” – malowidło ścienne autorstwa Leonarda da Vinci, wykonane w latach 1495–1498 w refektarzu klasztoru dominikanów przy bazylice Santa Maria delle Grazie w Mediolanie
Fragment książki Roberta Mercadiniego „Leonardo da Vinci i Michał Anioł. Światło geniuszu, mrok rywalizacji” (przekł. Barbara Bardadyn), która ukazała się nakładem Wydawnictwa Bo.wiem.
Leonardo jest opłacany przez Ludwika Sforzę. Nie oznacza to jednak, że Sforza powinien korzystać z jego usług tylko w celu upiększenia własnej siedziby. Może wykorzystać pracę Leonarda także jako monetę przetargową, żeby zadowolić osoby, z którymi chce utrzymać dobre relacje i od których chce otrzymywać przysługi. I tak w 1494 roku da Vinci dostaje od Sforzy zlecenie udekorowania ściany refektarza w klasztorze dominikanów (tak, dominikanie są także w Mediolanie) pod wezwaniem Santa Maria delle Grazie. Zakonnicy życzą sobie dwóch malowideł na wąskich ścianach sali. Z jednej strony ukrzyżowanie, a z drugiej ostatnia wieczerza.
Pozostało jeszcze 96% artykułu
Reklama
Promowane treści
