Niemiecka „wizja” Warszawy. Barbarzyński projekt wyburzenia do 96 proc. zabudowy
86 lat temu, 6 lutego 1940 r., na posiedzeniu tzw. rządu Generalnej Guberni, czyli niemieckiej organizacji terrorystycznej brutalnie rządzącej fragmentem okupowanej Polski, nowo mianowany przez Hansa Franka naczelny architekt Warszawy Friedrich Pabst przedstawił barbarzyński projekt wyburzenia od 90 do 96 proc. zabudowy miejskiej Warszawy i przekształcenia polskiej stolicy (141,5 km kw. w 1939 r.) w zamieszkane wyłącznie przez Niemców niewielkie miasto o charakterze pośredniego węzła komunikacyjnego (14,5 km kw.).
Friedrich Pabst pracował wcześniej w Miejskim Urzędzie Planowania w okupowanym Poznaniu. Należał do gorliwych zwolenników wyburzania wszelkiej infrastruktury budowlanej, w której dostrzegał jakiekolwiek ślady „polskości”. W 1942 r. osobiście opracował plan przebudowy warszawskiego Starego Miasta, uznając, że część architektury tej dzielnicy nosi cechy „typowo germańskie”. Co rozumiał pod tym pojęciem? W Warszawie nie było przecież budynków o konstrukcji szachulcowej, które jako jedyne można nazwać „typowo niemieckimi”.
Pozostało jeszcze 88% artykułu
Czytaj dalej bez ograniczeń – kup dostęp w ofercie specjalnej
Teraz miesięczna subskrypcja już od 9,90 zł (zamiast od 19 zł)