Alianci zniszczyli ok. 3300 czołgów, ponad 10 tys. innych pojazdów i 3 tys. dział. Straty amerykańskie to 335 zabitych (w tym 148 podczas działań bojowych, a więc mniej niż połowę!), 469 rannych w boju i 2978 rannych z innych przyczyn.
Brytyjczycy mieli 47 zabitych i 43 rannych, Francuzi dwóch zabitych i 43 rannych, Egipcjanie 14 zabitych i 120 rannych. Niewielkie były straty w sprzęcie – dwa czołgi, 36 samolotów, 14 śmigłowców.Wojna w Zatoce Perskiej była za to niesłychanie kosztowna – każdy dzień kampanii powietrznej kosztował 295 mln dolarów, a doba działań lądowych aż 520 mln dolarów. Olbrzymie straty materialne poniósł Kuwejt. Stolica kraju została doszczętnie splądrowana. Okupanci rabowali wszystko, co przedstawiało jakąkolwiek wartość: samochody, meble, odzież, armaturę łazienkową. Nie oszczędzili nawet plastikowych siedzeń na stadionie uniwersyteckim. Wycofując się, uprowadzili ponad 5 tys. Kuwejtczyków; zostali oni zwolnieni dopiero pod groźbą wznowienia działań zbrojnych.
Irak z premedytacją posłużył się „bronią ekologiczną”. Podpalono ponad 700 szybów naftowych. W kulminacyjnym momencie wojny płonęło ponad milion ton ropy dziennie, czyli tyle, ile wynosi 10 proc. dobowego zapotrzebowania gospodarki światowej. Zniszczeniu uległo ponadto 36 przepompowni ropy. Do Zatoki Perskiej wpuszczono ponad milion ton ropy, by wyłączyć z eksploatacji odsalarnie wody morskiej na wybrzeżu Arabii Saudyjskiej, Bahrajnu i Kataru. Łączne szkody dla środowiska spowodowane irackim terroryzmem ekologicznym oszacowano na 32 mld dolarów.
W 1992 roku zreorganizowana armia Saddama Husajna liczyła 350 tys. żołnierzy i miała 2 tys. czołgów, 4 tys. bojowych wozów piechoty i transporterów opancerzonych, 300 samolotów i 100 śmigłowców bojowych. Do stanu pełnej gotowości bojowej przywrócono 15 dywizji wojsk lądowych i siedem dywizji Gwardii Republikańskiej.
— Krzysztof Kubiak
Afganistan – 300 żołnierzy
Argentyna – 300 żołnierzy, dwa okręty
Australia – 400 żołnierzy, dwa okręty
Arabia Saudyjska – 118 tys. żołnierzy, 940 czołgów, 1000 bojowych wozów piechoty i transporterów opancerzonych, 175 samolotów bojowych, 13 okrętów
Bahrajn – 400 żołnierzy, 36 samolotów, 2 kutry patrolowe
Bangladesz – 6000 żołnierzy
Belgia – sześć samolotów transportowych
Czechosłowacja – 200 żołnierzy (pododdział przeciwchemiczny)
Dania – 100 żołnierzy, okręt
Egipt – 40 tys. żołnierzy, 380 czołgów
Francja – 18 tys. żołnierzy, 40 czołgów, 60 samolotów bojowych, 120 śmigłowców
Grecja – 200 żołnierzy, okręt
Hiszpania – 450 żołnierzy, trzy okręty
Honduras – 150 żołnierzy
Holandia – 400 żołnierzy, dwa okręty
Kanada – 4,5 tys. żołnierzy, 24 samoloty bojowe, 12 samolotów transportowych, szpital polowy, trzy okręty
Katar – 12 samolotów bojowych
Korea Południowa – pododdział medyczny, pięć samolotów transportowych
Kuwejt – 11 tys. żołnierzy, 120 pojazdów pancernych
Maroko – 2,5 tys. żołnierzy, 70 pojazdów pancernych
Nowa Zelandia – pododdział medyczny, dwa samoloty transportowe
Niemcy – 18 samolotów bojowych, siedem okrętów
Niger – 500 żołnierzy
Norwegia – okręt patrolowy
Oman – 25,5 tys. żołnierzy, 200 pojazdów bojowych, 63 samoloty bojowe,
Polska – pododdział medyczny
Pakistan – 6 tys. żołnierzy
Rumunia – 180 żołnierzy (pododdział przeciwchemiczny)
Senegal – 300 żołnierzy
Stany Zjednoczone – 540 tys. żołnierzy, 4 tys. czołgów, 1,8 tys. samolotów bojowych, 1,7 tys. śmigłowców, 80 okrętów
Syria – 17 tys. żołnierzy, 300 czołgów
Wielka Brytania – 43 tys. żołnierzy, 168 czołgów, 300 pojazdów pancernych, 69 samolotów bojowych, 11 okrętów
Włochy – dziesięć samolotów bojowych
Zjednoczone Emiraty Arabskie – 40 tys. żołnierzy, 200 czołgów, 50 samolotów bojowych
Razem – ok. 876 tys. żołnierzy, ok. 7,5 tys. czołgów i pojazdów opancerzonych, ok. 2300 samolotów, ok. 125 okrętów
—k.k.
