Czytaj dalej już od 9,90 zł (zamiast 39 zł)
Dostęp do treści RP.PL w serwisie i aplikacji:
- codzienne wiadomości, wartościowe komentarze i opinie na serwisie
- pogłębione reportaże i publicystyka w Plusie Minusie
Gdzie są jeńcy?
Jeszcze 5 września przemieszczająca się na pozycje wyjściowe VI Armia (to jej siły przewoziły na front zmobilizowane przez Gallieniego paryskie taksówki) napotyka nad Ourcq korpusy osłonowe von Klucka, co zmusza niemieckiego wodza do odwrócenia frontu ku Paryżowi.
Bitwa nad Marną – atak francuski pod Mailly le Camp, litografia z epoki
Reklama
Niemcy są kompletnie zaskoczeni zmianą postaw Francuzów. Na wschodzie, w Wogezach i Lotaryngii, I i II armie francuskie (generałów Dubaila i Castelneau) powstrzymują odwrót i utrzymują pozycje. III i IV armie (generałowie Sarrail i Langle de Cary) stawiają opór V i IV armiom niemieckiej Kronprinza i ks. wirtemberskiego, nie dopuszczając ich do zdobycia Verdun.
Pod Fere Champenoise energiczny Foch wytrzymuje trzydniowe uderzenia dywizji niemieckiej III i II armii („Centrum traci pozycję, prawe skrzydło się zwija. Doskonała sytuacja, atakuję!” – brzmiał jeden z jego meldunków). Prawdziwe zaskoczenie czeka jednak Niemców ok. 160 km na wschód od Paryża. Od świtu 6 września trwa tam wielka kontrofensywa, której całości nikt chyba nie obejmuje. Pięć korpusów Francheta d’Esperey prze ku Chateau-Thierry, podobnie jak trzy korpusy Frencha.
Reklama
Reklama
