Reklama

Latem ekshumacja „Inki”

IPN wytypował miejsce pochowania szczątków legendarnej ?łączniczki Danuty Siedzikówny. Otrzymał też cenne pamiątki po niej.

Publikacja: 07.05.2014 03:43

Jedno z nieznanych dotąd zdjęć „Inki” (wykonane zapewne w 1937 r.): Danuta Siedzikówka stoi czwarta

Jedno z nieznanych dotąd zdjęć „Inki” (wykonane zapewne w 1937 r.): Danuta Siedzikówka stoi czwarta z lewej. Towarzyszy jej rodzina

Foto: IPN Oddział Gdańsk

– Na razie nie określiliśmy dokładnej daty przeprowadzenia prac ekshumacyjnych, ale odbędą się one latem – mówi „Rz" prof. Krzysztof Szwagrzyk, pełnomocnik prezesa IPN ds. poszukiwań miejsc pochówków ofiar terroru komunistycznego.

Instytut przeprowadzi prace na cmentarzu garnizonowym w Gdańsku. To prawdopodobnie tam, na co wskazują przeprowadzone jesienią 2013 r. badania, komuniści zakopali szczątki rozstrzelanej w więzieniu Danuty Siedzikówny „Inki". Nie jest wykluczone, że w tym miejscu pochowano też rozstrzelanego wraz z nią innego żołnierza podziemia niepodległościowego – Feliksa Selmanowicza, ps. Zagończyk.

Historycy poszukujący szczątków zabitych w 1946 r. żołnierzy są przygotowani na to, że w miejscu tym mogą też znaleźć szczątki innych ofiar komunistycznych represji.

Jak się dowiedzieliśmy, IPN otrzymał od rodziny „Inki" jej 12 nieznanych dotąd zdjęć (jedno z nich publikujemy powyżej). – Pochodzą  z różnych okresów. Najwcześniejsze z dzieciństwa, z lat 30., ostatnie z lat 1944–1945. Przekazała je do naszego archiwum Danuta Ciesielska, siostrzenica „Inki" – mówi Marcin Węgliński z gdańskiego oddziału Instytutu.

Na zdjęciach są m.in. koledzy i koleżanki z konspiracji, a także rodzina bohaterskiej łączniczki AK. – To cenne fotografie, bo pokazują środowisko, w którym wychowywała się Danusia. Będziemy starali się zidentyfikować osoby znajdujące się na zdjęciach, m.in. pokażemy je w kościołach – mówi Bogusław S. Łabędzki, prezes Stowarzyszenia historycznego im. Danuty Siedzikówny, „Inki", z Hajnówki.

Reklama
Reklama

IPN opublikuje fotografie w sierpniowym dodatku do miesięcznika „Pamięć.pl".

„Inka" w 1943 r. jako 15-latka złożyła przysięgę AK i została sanitariuszką. W czerwcu 1945 r. za współpracę z podziemiem aresztowała ją grupa NKWD-UB. Z konwoju uwolnił ją patrol wileńskiej AK Stanisława Wołoncieja, ps. Konus, podkomendnego mjr. Zygmunta Szendzielarza, „Łupaszki". „Inka" była u niego sanitariuszką i łączniczką.

20 lipca 1946 r. została aresztowana przez UB i osadzona w Gdańsku. Po ciężkim śledztwie sąd wojskowy skazał ją na karę śmierci. W grypsie z więzienia pisała: „Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba".

Została rozstrzelana 28 sierpnia 1946 r.

Historia
Agentka, której ufał Canaris. Niezwykła historia Haliny Szymańskiej
Historia
Skafandry, które zmieniły świat. Nowy skarb trafił do polskiego muzeum
Historia
Ministerstwo kultury nie chce kolejnego muzeum o zbrodni pomorskiej
Historia
Artefakty z Auschwitz znów na aukcji w Niemczech. Polski rząd tym razem nie reaguje
Historia
Julia Boyd: Po wojnie nikt nie zapytał Niemców: „Co wyście sobie myśleli?”
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama