Owszem, można wziąć potężny wdech, zanurkować nawet na 20 m, zbierać z dna gąbki i perłopławy tak długo, jak długo jest się w stanie wstrzymywać oddech. W niektórych rejonach świata ludzie postępują tak od tysięcy lat, ale w taki sposób nie da się prowadzić pod wodą żadnych prac ani „zgłębiać wodnych otchłani”.
Powyższy cytat pochodzi z wiersza „Nurek” (tłum. Jan Nepomucen Kamiński). Fryderyk Schiller napisał go w 1797 r. Ten wielki romantyk żył z głową w chmurach, nie wiedział więc, że za jego życia wielkie rzeczy zaczęły się dziać pod wodą, ponieważ ówczesny poziom techniki już umożliwiał penetrację podwodnego świata, przebywanie w nim dłużej niż trwa wstrzymanie oddechu.