Na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie zakończyła się renowacja kaplicy Dunin-Borkowskich. Konserwatorzy odtworzyli oryginalny wystrój architektoniczny i rzeźbiarski obiektu. Wzmocnili też ściany i sklepienia. Prace objęły m.in. konserwację i restaurację tablic epitafijnych, detalu kamiennego i rzeźb – figur Chronosa, Hymena i Płaczki oraz elementów metaloplastycznych.
Kaplica Dunin-Borkowskich zbudowana została w 1812 r. w stylu klasycyzmu. Pierwotnie jej front zdobiły trzy figury: Chronosa, Hymena i płaczki pogrzebowej, których autorstwo Tadeusz Mańkowski przypisał wiedeńskiemu rzeźbiarzowi Hartmanowi Witwerowi. Budynek został częściowo zniszczony w trakcie pożaru w 1985 r. Remont przeprowadzony w 1992 r. sprawił, że „powściągliwy i elegancki wystrój architektoniczny obiektu uległ deformacjom”.
W ciągu pięciu lat Instytut Polonika zrealizował 530 projektów w 20 krajach
– Po romantycznej kaplicy Krzyżanowskich, zwanej „kaplicą z chimerami”, przyszedł czas na mauzoleum Barczewskich, czyli kawałek Paryża we Lwowie, bo jest ono wzorowane na kościele Sacré-Cœur z dzielnicy Montmartre, a także kaplicy Dunin-Borkowskich, która ma formę greckiej świątyni – powiedziała „Rzeczpospolitej” Dorota Janiszewska-Jakubiak, dyrektor Instytutu Polonika. Projekt był trudny, bo realizowany w warunkach wojennych. Konserwatorzy nie zawsze mogli korzystać z prądu, część z nich została wezwana do wojska.
Po wybuchu wojny w Ukrainie Instytut zmienił plany związane ze wsparciem dla tamtejszych zabytków. Założenie było takie, aby utrzymać prace konserwatorskie, zwłaszcza w tych obiektach, w których już się toczyły, czyli w świątyniach we Lwowie, Berdyczowie, Ołyce, na zabytkowych cmentarzach, kontynuować renowację studni św. Jana z Dukli we Lwowie i współpracę z Lwowską Narodową Galerią Sztuki przy kaplicy Boimów.
