Co jedenasty...

Jeszcze w 1816 r. było ich w Warszawie ledwie 15 579, a do roku 1828, i to mimo ograniczonej swobody zamieszkania, liczba ta się podwoiła. Uwolnieni w 1817 r. od służby wojskowej, wnosili jednak w zamian podatek, tzw. rekrutowe, dodany do już opłacanego „koszernego”. We władzach Królestwa ścierały się liberalne i konserwatywne pomysły co do żydowskiego statusu, nad którym pochylić się miał od 1825 r. Komitet do spraw Żydowskich przy Komisji (ministerstwie) Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Raport Komitetu nie przyniósł przełomu, skupiając się na zakładaniu szkół, kolonii rzemieślniczo-rolniczych i organizacji drukarni hebrajskiej.