Najsłynniejszy Gaskończyk urodził się bowiem w Lupiac w 1613 lub 1615 roku, do królewskiej gwardii wstąpił koło roku 1635 , do muszkieterów zaś dziewięć lat później, czyli po śmierci purpurowej eminencji. Ten weteran wojny trzydziestoletniej i protegowany kolejnego purpurata u władzy, kardynała Mazarina, służył mu wiernie podczas Frondy (1648) i na wygnaniu (1651). Kapitanem gwardii został w 1655 roku, a podporucznikiem odtworzonych muszkieterów w dwa lata później.
Kompanią dowodził siostrzeniec Mazarina, książę de Nevers, faktycznie zaś – dzielny Gaskończyk. Protekcja wszechmocnego kardynała, który przyuczał do pełnienia władzy Ludwika XIV, zapewniła d’Artagnanowi pozycję na dworze. Powierzano mu trudne i sekretne misje.