Reklama

Cmentarze na terenach dawnej Rzeczypospolitej

Najpiękniejsze ze względu na swoje naturalne otoczenie – i najciekawsze ze względu na formy architektury cmentarnej – cmentarze żydowskie znajdują się na Ukrainie.

Publikacja: 22.12.2008 10:35

Kondukt pogrzebowy zmierzający na cmentarz w Lidzie. Na marach niesione są zwłoki zmarłego; zdjęcie

Kondukt pogrzebowy zmierzający na cmentarz w Lidzie. Na marach niesione są zwłoki zmarłego; zdjęcie z czasu I wojny światowej

Foto: Zbiory ŻIH

Red

Łatwo dostępny materiał, jak piaskowiec i wapień, pozwolił wyczarować pomniki nagrobne o pięknej ornamentyce i symbolice. Warto zwiedzić cmentarze żydowskie w Bolechowie, Brodach, Buczaczu, Busku, Delatyniu, Jabłonowie, Kosowie, Kutach, Międzyborzu, Podhajcach, Satanowie.

Na Białorusi nagrobkami są przeważnie kamienie narzutowe, z trudem wyszlifowane, a niekiedy za nagrobek służą zniszczone koła młyńskie. Rozpadły się niestety – ocalałe jedynie na starych fotografiach – drewniane pomniki nagrobne. Najlepiej obecnie zachowane cmentarze znajdują się w Indurze, Wołpie, Mirze, Zdzięciole.

[srodtytul]Lwów (Lviv)[/srodtytul]

Pierwsze wzmianki o starym cmentarzu przy ul. Rapaporta, zamkniętym w 1855 r., pochodzą z 1414 r., choć wiadomo, że gmina żydowska istniała już w XIV w. Powoli popadał w zapomnienie, choć przed II wojną światową można było zobaczyć jeszcze nagrobek z 1530 r., nagrobki na grobach Róży Nachmanowicz zwanej Złotej Różą (zm. 1637 r.), braci Reicesów, męczenników spalonych na stosie w 1728 r., rabinów: Dawida Halewi (zm. 1667 r.), Jozuego Falka (zm. 1614 r.), Abrahama Kohna (zm. 1848 r.).

Pierwsze prace inwentaryzacyjne przeprowadzono dopiero w 1914 r. pod kierownictwem Majera Bałabana; podniesiono i odczytano wówczas napisy na 1400 pomnikach, w tym na najstarszym.Cmentarz został zniszczony przez Niemców w czasie wojny, a macewami wybrukowano liczne lwowskie podwórka – i ten stan trwa do dziś.

Reklama
Reklama

[srodtytul]Wilno (Vilnius)[/srodtytul]

Cmentarz na Śnipiszkach naprzeciwko Zamkowej Góry założony został w 1487 r., a najstarszy zachowany nagrobek rabina Chajesa postawiono w 1636 r. Nagrobki swym wyglądem przypominały małe domki i stały się wzorcem dla pomników nagrobnych na terenach Litwy i Białorusi.

Na tym cmentarzu w ohelu w formie pieczary był pochowany Gaon z Wilna (zm. 1797 r.), wielki przeciwnik chasydyzmu. Obok pod drzewem według lokalnej tradycji miał być pochowany Walenty Potocki, zwany Ger Cedek, który w połowie XVIII w. miał przejść na judaizm i za to spłonął na stosie w 1794 r. Drzewo marniało, gdy przychodziła bieda na Żydów, a w czasie II wojny światowej uschło. Cmentarz został zniszczony w latach 1949 – 1950 – na jego miejscu znajduje się Pałac Sportu. Prochy Gaona i Potockiego przeniesiono na cmentarz w Szaszkinie.

Również nowy cmentarz założony w 1829 r. na Zarzeczu został zniszczony w latach 60.

Historia
Agentka, której ufał Canaris. Niezwykła historia Haliny Szymańskiej
Materiał Promocyjny
AI to test dojrzałości operacyjnej firm
Historia
Skafandry, które zmieniły świat. Nowy skarb trafił do polskiego muzeum
Historia
Ministerstwo kultury nie chce kolejnego muzeum o zbrodni pomorskiej
Historia
Artefakty z Auschwitz znów na aukcji w Niemczech. Polski rząd tym razem nie reaguje
Materiał Promocyjny
ROP na zakręcie. Bez kompromisu się nie uda
Reklama
Reklama
REKLAMA: automatycznie wyświetlimy artykuł za 15 sekund.
Reklama
Reklama