[srodtytul]Na świecie [/srodtytul]
8 lipca 1937 roku w Teheranie Iran, Turcja, Afganistan i Irak zawarły pakt o nieagresji (zwany też ententą wschodnią). Miał obowiązywać przez pięć lat i przewidywał koordynację polityki zagranicznej dla stabilizacji Bliskiego i Środkowego Wschodu. W tym celu powołano wspólną Radę Ministrów Spraw Zagranicznych.
Pakt okazał się nietrwały – w latach 1939 – 1940 należące do niego państwa zajęły odmienne stanowisko wobec stron walczących w drugiej wojnie światowej.
[srodtytul]W Europie[/srodtytul]
Od 1936 roku w Hiszpanii trwała wojna domowa między nacjonalistami gen. Franco, wspieranymi przez Trzecią Rzeszę i Włochy, a republikanami i zwolennikami radykalnej lewicy, wspomaganymi przez ZSRR. Do czerwca 1937 roku frankiści opanowali północną i zachodnią część kraju oraz zbliżyli się do Madrytu. 6 lipca wojska republikańskie rozpoczęły kontratak pod Brunete, na zachód od stolicy. W efekcie zaciętych miesięcznych walk natarcie utknęło, a oddziały frankistowskie szybko odzyskały utracony teren. Na początku 1939 roku, po upadku Barcelony i Madrytu, władzę w kraju przejął gen. Franco.
[srodtytul]W Polsce [/srodtytul]
W 1936 roku wicepremier i minister skarbu Eugeniusz Kwiatkowski przedstawił czteroletni plan budowy Centralnego Okręgu Przemysłowego. COP miał obejmować regiony kielecki, lubelski oraz część województw krakowskiego i lwowskiego. Początkowy plan inwestycyjny, który miał być zrealizowany do końca czerwca 1940 roku, przewidywał wydatki rzędu 1,45 – 1,8 mln zł.
Jednak na wniosek Kwiatkowskiego Sejm w 1937 roku zwiększył budżet inwestycji państwowych w COP do 2,4 mln zł.