O losach tego wyjątkowego obrazu jako pierwsi napisaliśmy w "Rzeczpospolitej" 28 maja. To wyjątkowe dzieło ostatni raz było wystawiane w Polsce 133 lata temu. Dzięki Muzeum w Nieborowie i Arkadii oraz Fundacji Trzy Trąby wreszcie obraz można zobaczyć.
Obraz Henryka Siemiradzkiego został wypożyczony z prywatnej kolekcji w Nowym Jorku. Polska publiczność mogła podziwiać to dzieło po raz ostatni w Krakowie w 1888 r.
„Chopin w salonie księcia Antoniego Radziwiłła w roku 1829" powstał w 1887 r. na zamówienie poznańskiego wydawcy, pedagoga i literata Karola Kozłowskiego. W twórczości Siemiradzkiego, dzieło to zajmuje wyjątkowe miejsce, ze względu na polską tematykę, tak mocno odbiegającą od antycznych inspiracji malarza. Siemiradzki uchwycił scenę koncertu Fryderyka Chopina, który miałby odbyć się w 1829 r. w jednej z posiadłości Antoniego Henryka Radziwiłła. Jest to jednak wyimaginowana scena, mimo iż Chopin bywał u Radziwiłłów w Antoninie, Berlinie i Poznaniu. Obraz Siemiradzkiego pokazuje atmosferę wieczoru muzycznego. Wokół Chopina grającego na fortepianie zgromadzili się domownicy i zaproszeni goście. Centralną część kompozycji stanowi jednak nie postać Chopin, a książę Antoni Henryk Radziwiłł oraz jego córka Eliza, opierająca się o ramię ojca.
– Fundacji Trzy Trąby udało się zaaranżować prawie trzymiesięczną wystawę obrazu, który po ponad 130 latach znów będzie eksponowany w Polsce. Cieszę się, że nasze inicjatywy, zarówno te w Polsce, ale także te międzynarodowe cieszą się dużym zainteresowaniem. Jest to dodatkowy bodziec, który sprawia, że chcemy zrobić jak najwięcej dla kultury i historii Polski – mówi Maciej Radziwiłł, założyciel Fundacji Trzy Trąby.
„Chopin w salonie księcia Antoniego Radziwiłła w roku 1829", od momentu powstania cieszył się dużym zainteresowaniem, był wielokrotnie eksponowany na wystawach krajowych i zagranicznych. W 1888 r. nakładem Karola Kozłowskiego powstała na podstawie płótna fotograwiura. Popularność tego dzieła sprawiła, że było ono wielokrotnie reprodukowane.
