Między innymi ich nazwiska zostaną przypomniane w czasie kampanii Guziki Katyńskie. Przy okazji zbliżającej się 86. rocznicy zbrodni katyńskiej rusza bowiem kolejna edycja ogólnopolskiej kampanii społeczno-edukacyjnej „Pamiętam. Katyń 1940”.
Symbolem akcji jest przypinka – replika guzika z munduru wojskowego nawiązująca do wiersza Zbigniewa Herberta „Guziki”, który poświęcił swojemu kuzynowi zamordowanemu przez Sowietów w Katyniu.
Wiosną 1940 r. na rozkaz najwyższych władz Związku Sowieckiego bezpieka zabiła ponad 22 tys. Polaków. Byli wśród nich zawodowi oficerowie Wojska Polskiego, policjanci, oficerowie rezerwy, lekarze, nauczyciele, prawnicy, urzędnicy i naukowcy.
Groby ofiar odkryto w Katyniu, Charkowie, Miednoje i Bykowni. Prawda o tych wydarzeniach była zakazana w PRL. Władze rosyjskie przyznały się do popełnienia zbrodni katyńskiej w 1990 roku, ale teraz historycy związani z putinowską Rosją ponownie szerzą kłamstwo katyńskie, obarczając odpowiedzialnością Niemców.
Kampania społeczna: Guzik katyński
Guzik Katyński jest elementem kampanii społeczno-edukacyjnej „Pamiętam. Katyń 1940” zainicjowanej w kwietniu 2007 r. przez Narodowe Centrum Kultury, przed premierą filmu „Katyń” Andrzeja Wajdy. Ojciec reżysera, kapitan Wojska Polskiego Jakub Wajda (1900–1940), zginął w Charkowie.
Czytaj więcej
Nastroje antyukraińskie w Polsce są efektem spóźnionej reakcji politycznej - mówi Thomas Urban niemiecki publicysta, autor książek, ekspert zajmują...
– Guzik Katyński w formie przypinki to replika artefaktu odnalezionego w dołach śmierci, milczącego świadka zbrodni, który dziś łączy pokolenia – mówi Michał Kosiorek, zastępca dyrektora NCK. – Zachęcamy wszystkich do odbierania przypinek w wyznaczonych punktach w całym kraju i za granicą. Zapraszamy grupy rekonstrukcyjne oraz lokalne ośrodki pamięci do włączania się w akcję i dystrybucję symbolicznych guzików. Każda osoba, która wepnie Guzik Katyński, staje się ambasadorem pamięci o ofiarach Zbrodni Katyńskiej – podkreśla wicedyrektor NCK.
Dr Rafał Kościański, rzecznik prasowy IPN, zwraca uwagę, że „obecnie jesteśmy świadkami powrotu imperialnej polityki Kremla, w tym powrotu rosyjskiej propagandy do narracji, że Zbrodnię Katyńską popełnili Niemcy”. – Symbolem tego procesu jest usunięcie w 2025 r. przez władze Rosji z cmentarzy w Miednoje i Katyniu polskich symboli wojskowych: Orderu Virtuti Militari, którym Polska uczciła wiktorię nad Rosjanami z 1792 r., oraz Krzyża Kampanii Wrześniowej, przypominającego o niemiecko-sowieckiej agresji z 1939 r. – mówi dr Rafał Kościański.
Wobec ograniczonego dostępu do miejsc pamięci szczególnie żywa staje się potrzeba pielęgnowania przestrzeni symbolicznej i przywracania pamięci poprzez różnego typu gesty. – Od kilku lat nie mamy dostępu do lasów w Katyniu, Miednoje i Kuropatach, utrudnione jest dotarcie do Cmentarzy w Bykowni i Charkowie – przypomina kierownik Muzeum Katyńskiego Sebastian Karwat. – Nie możemy w miejscu złożenia ciał naszych bohaterów oddać im należnego hołdu. W symboliczny sposób tę funkcję spełnia obecnie Muzeum Katyńskie jako miejsce, w którym wciąż żywa jest pamięć o ofiarach sowieckiego mordu sprzed 86 lat – dodaje.
Czytaj więcej
Do Czapskiego prowadzi wiele ścieżek. Na każdej z nich przyjdzie nam dokonać jeszcze zaskakujących odkryć. Właśnie mija 130. rocznica jego urodzin.
Symbolicznym przypinkom towarzyszyć będą plakietki z sylwetkami wybranych dwudziestu ofiar zbrodni katyńskiej, których losy zostaną przywołane w kampanii informacyjnej realizowanej m.in. w mediach społecznościowych. Jeden guzik to jedna ludzka historia, przez długie lata zakłamywana.
– Instytut Pileckiego od początku swojego istnienia ma za zadanie upamiętnianie ofiar systemów totalitarnych, dlatego nasze włączenie się w akcję „Przypnij guzik katyński”, jest naturalnym krokiem w realizacji tej misji – tłumaczy Karol Madaj, p.o. dyrektor Instytutu Pileckiego. – Chcemy w ten sposób postawić na pamięć o konkretnym człowieku, jego pasjach, rodzinie i zasługach dla Rzeczpospolitej. Rozdając repliki guzików w Warszawie, Berlinie i Nowym Jorku, przypominamy, że za każdą z 22 tysięcy ofiar stoi osobista tragedia. Umiędzynarodowienie tej pamięci jest naszym obowiązkiem, zwłaszcza teraz, gdy rosyjski imperializm ponownie zagraża Europie. Zbrodnie w Buczy pokazują, że mechanizmy totalitarne nie odeszły do przeszłości, dlatego głos ofiar Katynia musi wybrzmieć dziś szczególnie głośno – dodaje Karol Madaj.
Akcja „Przypnij guzik pamięci”
Od 11 do 13 kwietnia, w ramach akcji „Przypnij guzik pamięci”, przypinkę będzie można otrzymać m.in. na terenie Muzeum Katyńskiego w Warszawie, w Kordegardzie – galerii NCK przy Krakowskim Przedmieściu, w oddziałach i delegaturach IPN w całym kraju, a także w Instytucie Pileckiego w Warszawie i jego oddziałach: w Augustowie, Berlinie i Nowym Jorku.
Jednocześnie do szkół trafi pakiet edukacyjny. Znajdzie się w nim m.in. mini-serial „Sztafeta” opowiadający o historii młodego człowieka poszukującego śladów pradziadka zamordowanego w Katyniu, a także materiał audiowizualny „Widziałem na własne oczy” – relacja Józefa Mackiewicza ilustrowana zdjęciami ze zbiorów Muzeum Katyńskiego oraz wystawa wirtualna „Niepamięci” – opowieść o losach Polaków więzionych w łagrach sowieckich.
Kalendarium wydarzeń
Akcja „Pamiętam. Katyń 1940”
Warsztaty „Śledztwo katyńskie” w oddziałowych Biurach Edukacji Narodowej i Delegaturach IPN w całym kraju.
Warszawa, 12 kwietnia: Uroczystości rocznicowe w Muzeum Katyńskim
z udziałem rodzin ofiar zbrodni katyńskiej połączone z otwarciem nowej wystawy czasowej.
Warszawa, 12 kwietnia: Katyński Marsz Cieni, który przejdzie ulicami Warszawy (organizator: Stowarzyszenie Grupa Historyczna „Zgrupowanie Radosław”).
Warszawa, 13 kwietnia: Akcja rozdawania guzików katyńskich w galerii Kordegarda przy Krakowskim Przedmieściu 15 - wydarzenie towarzyszące otwartej 9 kwietnia ekspozycji wystawy pt. „Południk 21” nawiązującej do twórczości Józefa Czapskiego – więźnia obozu w Starobielsku, który uniknął śmierci w Katyniu. Czapski opuścił ZSRR z Armią Andersa i poświęcił znaczną część swojego życia na walkę o ujawnienie prawdy o zbrodni katyńskiej i upamiętnienie jej ofiar (organizator: Narodowe Centrum Kultury).
Augustów, 13 kwietnia: Akcja edukacyjna w formie lekcji i spotkań w zaprzyjaźnionych jednostkach edukacyjnych (organizator: Instytut Pileckiego).
Berlin, 13 kwietnia: Wykład i debata poświęcona odkryciu grobów katyńskich prowadzona przez badacza z Niemiec (organizator: Instytut Pileckiego).
Nowy Jork, 13 kwietnia: Akcja kolportażowa i informacyjna w siedzibie Instytutu Pileckiego w Nowym Jorku i przy Pomniku Katyńskim w Jersey City (organizator: Instytut Pileckiego).
Warszawa, 13-20 kwietnia: tydzień edukacyjny w Domu Bez Kantów z warsztatami „Śledztwo katyńskie” dla uczniów szkół ponadpodstawowych i klasy 8 szkoły podstawowej - Krakowskie Przedmieście 11 (organizator: Instytut Pileckiego).
Warszawa, 15 kwietnia: debata historyczna na temat kłamstwa katyńskiego w Centralnym Przystanku Historia w Warszawie, ul. Marszałkowska 107 (organizator: Instytut Pamięci Narodowej).
Sylwetki poległych z rąk sowieckich
Lista osób, których sylwetki zostaną umieszczone na plakietkach Guzików Katyńskich
Tomasz Piskorski (1898-1940) - prawnik, członek Polskiej Organizacji Wojskowej, podporucznik kawalerii Wojska Polskiego, jeden z założycieli Związku Harcerstwa Polskiego (1 listopada 1916 r. wziął udział w zjeździe połączeniowym czterech organizacji skautowych, które dały początek ZHP), uczestnik walk o niepodległość Polski; ofiara zbrodni katyńskiej. Więziony w Starobielsku, zginął w Charkowie.
Edward Herbert (1899-1940) - kapitan broni pancernej Wojska Polskiego. W 1920 roku walczył m.in. w bitwie pod Komarowem. W okresie międzywojennym zajmował się szkoleniem żołnierzy broni pancernej. W wojnie obronnej 1939 dowódca szwadronu Czołgów Rozpoznawczych w składzie Armii „Kraków”. Więziony w Kozielsku, zginął w Katyniu. Kuzyn Zbigniewa Herberta, który zadedykował mu wiersz „Guziki”.
Michał Nastarowicz (1891-1940) - policjant z Łodzi, starszy posterunkowy; ofiara zbrodni katyńskiej. Więziony w Ostaszkowie, zginął w Twerze, pochowany w Miednoje. W Ostaszkowie przebywał z 15 - letnim synem Stefanem, którego zwolniono z obozu i któremu udało się wrócić do Łodzi. Wspomnienie syna o ojcu znalazło się w wydanym przez NCK zbiorze „Mój Ojciec tom I” w serii „Biblioteka Katyńska”.
Andrzej Rieger (1906-1940) - prawnik, prokurator, oficer rezerwy; ofiara zbrodni katyńskiej. Więziony w Kozielsku. Zginął w Katyniu. Odnaleziony w czasie ekshumacji dziennik został wydany przez NCK w ramach „Biblioteki Katyńskiej” jako „Zapiski z Kozielska” (dostępne na stronie pamietamkatyn1940.pl). „Zapiski” wraz z materiałem źródłowym przygotował do druku syn, prof. Janusz Rieger, językoznawca.
Andrzej Hałaciński (1891-1940) - urzędnik, poeta, notariusz, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego; ofiara zbrodni katyńskiej. W czasie I wojny światowej żołnierz Legionów Polskich. Autor słów pieśni „My, Pierwsza Brygada”. Za zasługi w bitwie pod Kostiuchnówką otrzymał Order Virtuti Militari. Więziony w Kozielsku, zginął w Katyniu.
Jakub Wajda (1900-1940) - kapitan piechoty Wojska Polskiego; ofiara zbrodni katyńskiej. W czasie I wojny światowej żołnierz Legionów Polskich; uczestnik III Powstania Śląskiego. Od 1934 r. dowódca kompanii w 72 pułku piechoty. Za zasługi w wojnie obronnej 1939 r. otrzymał Order Virtuti Militari. Więziony w Starobielsku, zginął w Charkowie. Ojciec Andrzeja Wajdy, reżysera.
Ks. Józef Kacprzak (1886-1940) - ksiądz kapelan, kapitan rezerwy; ofiara zbrodni katyńskiej. Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Warszawie, w 1913 r. przyjął święcenia kapłańskie. Walczył w wojnie 1920 r. Proboszcz parafii w Tumie i Gałkowie. Prefekt m.in. Szkoły Handlowej w Łodzi i kapelan jednego z łódzkich szpitali oraz więzienia. W 1939 r. zmobilizowany. Więziony w Ostaszkowie, zginął w Twerze, pochowany w Miednoje.
Leopold Łojek (1897-1940) - major Wojska Polskiego, lekarz wojskowy, absolwent Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego; ofiara zbrodni katyńskiej. Walczył w wojnie 1920 r. Pracował w Departamencie Zdrowia Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Ordynator 1. Szpitala Okręgowego w Warszawie. Więziony w Kozielsku, zginął w Katyniu. Ojciec prof. Jerzego Łojka, historyka.
Stefan Baczewski (1892-1940) - prawnik, przemysłowiec, radny Rady Miasta Lwowa; ofiara zbrodni katyńskiej. Studiował prawo w Wiedniu i w Krakowie. Brał udział w wojnie 1920 r. W okresie międzywojennym wraz z bratem stryjecznym Adamem kierował rodzinna firmą „Fabryka wódek, likierów i rossolisów J.A. Baczewski”. Konsul honorowy Republiki Austriackiej we Lwowie. Aresztowany przez Sowietów, zamordowany w Kijowie, pochowany w Bykowni.
Zofia Rudomina-Dusiatska (1885-1940) - nauczycielka i działaczka społeczna; ofiara zbrodni katyńskiej. W 1908 r. w Korcu na Wołyniu otworzyła we własnym dworku szkołę, w której pełniła funkcję kierowniczki. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz watykańskim „Pro Ecclesia et Pontifice”. Aresztowana przez Sowietów, zamordowana w Kijowie, pochowana w Bykowni.
Aleksander Kowalski (1902-1940) - hokeista, olimpijczyk, sędzia, urzędnik, porucznik rezerwy; ofiara zbrodni katyńskiej. Absolwent Wyższej Szkoły Handlowej. Reprezentant Polski w hokeju na lodzie. Dwukrotny Olimpijczyk - z St. Moritz (1928) i z Lake Placid (1932). W 1930 roku wraz z dwoma kolegami z polskiej kadry wystąpił w drużynie Europy w meczu z Kanadą. Więziony w Kozielsku, zamordowany w Katyniu.
Czesław Jan Ciesielski (1901-1940) - urzędnik, harcerz, podporucznik rezerwy; ofiara zbrodni katyńskiej. Uczestnik wojny 1920 r. w szeregach Oddziału Służby Łącznikowo-Wywiadowczej, odznaczony przez gen. J. Hallera Odznaką Ofiarnych O.K.O.P. 1920 r. Studiował w Warszawie i Poznaniu. Pracował w Izbie Skarbowej w Łodzi. Więziony w Kozielsku, zamordowany w Katyniu. Bohater mini serialu NCK „Sztafeta”.
Henryk Życzyński (1890-1940) - historyk literatury, wykładowca i profesor, podporucznik rezerwy; ofiara zbrodni katyńskiej. Absolwent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, habilitację zdobył na Uniwersytecie Poznańskim. Profesor nadzwyczajny historii i literatury polskiej na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i dziekan wydziału. Więziony w Kozielsku, zamordowany w Katyniu.
Jan Bryk (1899-1940) - antropolog, historyk, działacz społeczny, samorządowiec członek Polskiej Organizacji Wojskowej, członek Polskiej Akademii Umiejętności; ofiara zbrodni katyńskiej. Absolwent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, gdzie uzyskał tytuł doktora filozofii w zakresie antropologii i prehistorii. Od 1934 r. burmistrz Kamionki Strumiłowej. Aresztowany przez Sowietów, zamordowany w Kijowie. Pochowany w Bykowni.
Józef Marcinkiewicz (1910-1940) - wybitny matematyk, porucznik rezerwy; ofiara zbrodni katyńskiej. Absolwent Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Już na drugim roku studiów rozpoczął pracę naukową. Uzyskał tytuł doktora. Mimo zaledwie sześcioletniego okresu działalności ogłosił ponad 50 prac na temat teorii funkcji zmiennej rzeczywistej, szeregów trygonometrycznych i ich interpolacji. Więziony w Starobielsku, zamordowany w Charkowie. Bohater filmu IPN „Wybraniec Bogów”.
Ksawery Czernicki (1882-1940) - inżynier okrętownictwa, kontradmirał Marynarki Wojennej; ofiara zbrodni katyńskiej. Absolwent Morskiej Szkoły Inżynieryjnej w Kronsztadzie. W II RP kierował budową kontrtorpedowców ORP „Burza” i ORP „Wicher” oraz okrętów podwodnych typu „Wilk”. Zainicjował budowę Stoczni Marynarki Wojennej w Gdyni i Wydziału Budowy Okrętów w Warszawie. Więziony w Kozielsku, zamordowany w Katyniu.
Mieczysław Smorawiński (1893-1940) - generał Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari; ofiara zbrodni katyńskiej. Studiował na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej. Żołnierz II Brygady Legionów, walczył w bitwie pod Kostiuchnówką. Uczestnik wojny 1920 r. Absolwent kursu Wyższej Szkoły Wojennej w Paryżu. Zastępca dowódcy Okręgu Korpusu III Grodno. Dowódca Okręgu Korpusu II Lublin. Więziony w Kozielsku, zamordowany w Katyniu.
Roman Kazimierz Sobański (1909-1940) - lotnik, porucznik Wojska Polskiego; ofiara zbrodni katyńskiej. Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Ukończył specjalistyczny kurs w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie; oficer taktyczno-operacyjny 20. Dywizjonu Bombowego. Jego młodszy brat Michał także lotnik również był ofiarą zbrodni katyńskiej. Obaj więzieni w Kozielsku, zamordowani w Katyniu.
Stefan Kazimierz Pieńkowski (1885-1940) - lekarz neurolog, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, major rezerwy; ofiara zbrodni katyńskiej. Studiował w Warszawie, Kijowie i Krakowie. Prowadził katedrę neurologii i psychiatrii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Był ordynatorem szpitala Szkoły Podchorążych Sanitarnych. Więziony w Kozielsku, gdzie był konsultantem w szpitalu, zamordowany w Katyniu.
Tadeusz Zbigniew Ciszewski-Zadora (1914-1940) - student, podporucznik rezerwy Wojska Polskiego; ofiara zbrodni katyńskiej. Absolwent dywizyjnego kursu podchorążych rezerwy w 5 Pułku Piechoty Legionów. Był studentem prawa na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. Miał przydział służbowy do baonu Korpusu Ochrony Pogranicza „Słobódka”. Więziony w Kozielsku, zamordowany w Katyniu.